W sobotę, 21 marca 2026, pod opieką ks. dr. Tadeusza Rostworowskiego SJ swoje siły modlitewne połączyli przedstawiciele wspólnot z Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Keysborough, Kościoła Najświętszego Serca Pana Jezusa w Oakleigh oraz Polskiego Sanktuarium Maryjnego w Essendon wyruszając autobusem na doroczną Drogę Krzyżową do Ta’ Pinu Shrine w Bacchus Marsh – Maryjnego Centrum wszystkich narodów.
Dla osób, które nie znają tego miejsca przypomnę, że już 26 lutego 1996 roku w Centrum Maryjnym Ta’ Pinu wytyczono symboliczną ścieżkę wokół wzgórza, rozpoczynającą się w pobliżu pomnika Matki Bożej, a kończącą w pobliżu kaplicy, na której umieszczono czternaście stacji Drogi Krzyżowej. Mówi się, że wyznaczona droga swoją długością i wzniesieniem odzwierciedla drogę jaką przebył Jezus niosąc krzyż na wzgórze Golgoty. Posadzono tam czternaście drzew oliwnych. Pierwsza pielgrzymka na Drogę Krzyżową odbyła się w Wigilię Paschalną, 6 kwietnia 1996 roku.
Trzy lata później przed każdym drzewem oliwnym postawiono drewniany krzyż. Poświęcił je 7 marca 1999 roku JE. prałat Joseph Grech (1948–2010), ówczesny biskup pomocniczy Melbourne.
Wizja prałata Benedicta Camilleriego dla Centrum Maryjnego Ta Pinu obejmowała Drogę Krzyżową – replikę Drogi Krzyżowej ze wzgórza Ghammar na Gozo na Malcie. Kilka miesięcy po ustawieniu drewnianych krzyży, z Wietnamu zamówiono 43 naturalnej wielkości betonowe figury przedstawiające ukrzyżowanie Jezusa na wzór drogi krzyżowe w Gozo. Każda figura została ufundowana przez różne osoby. Dwie z nich zostały podarowane przez Arcybiskupa Melbourne George’a Pella – jedną w imieniu jego rodziców, a drugą w imieniu archidiecezji.
Pierwszy zestaw figur, ważący 1500 kilogramów, został rozładowany na bagnach Bacchus Marsh w 28 lipca 1999 roku. W ciągu następnych szesnastu miesięcy na miejsce dostarczono pozostałe trzynaście stacji, a ostatnią partię rozładowano 17 listopada 2000 roku.
2 grudnia 2000 roku abp. George Pell poprowadził zgromadzonych Drogą Krzyżową, błogosławiąc każdą stację. Ceremonia zakończyła się błogosławieństwem Najświętszym Sakramentem.
Dzisiaj wyraźnie można zauważyć, że czasie minionych 26 lat figury zostały zniszczone – nie tylko przez erozję, ale również wandalizm.
W sobotę ku uciesze pielgrzymów pogoda dopisała, deszcz nie padał i słońce za mocno nie paliło. Zarówno z rozważań przy stacjach Drogi Krzyżowej, jak i z przekazów w homilii w czasie Mszy Świętej, wyraźnie widać było, że na sercu o. Tadeuszowi mocno leży dobro rodzin, małżonków, poczętych dzieci, młodzieży, dzieci, grzeszników, więźniów, chorych, umierających i dusze w czyścu cierpiące. Był to czas indywidualnej refleksji i modlitwy oraz radości ze wspólnie spędzonego czasu na pogawędkach w czasie lunchu. Chciałoby się powiedzieć do zobaczenia w takim samym gronie za rok.
Dla osób odwiedzających Ta’Pinu Shrine (15 Flanagans Drive, Merrimu VIC 3340) polecam modlitwę różańcową przy kapliczkach oraz modlitwę indywidualną w przepięknej kaplicy wieczystej adoracji Najświętszego Sakramentu.
Małgorzata Moszczyńska
Kaplica wieczystej adoracji Najświętszego Sakramentu:
Zdjęcia: Małgorzata Moszczyńska
